Jarenlang gold private credit als een rustig hoekje van de financiële markt. Beleggers hielden rekening met hogere rendementen dan bij obligaties, minder dagelijkse koersschommelingen en toegang tot leningen buiten de banken om. Maar op Wall Street groeit de nervositeit. Grote fondsen beperken de uitstroom, terwijl steeds meer investeerders hun geld terugvragen. Hoe solide is private credit nog?
Wat is private credit?
Onder private credit vallen leningen die niet via banken worden verstrekt, maar door gespecialiseerde vermogensbeheerders en fondsen. Vaak gaat het om financiering van middelgrote bedrijven of ondernemingen met een hoger risicoprofiel.
Door de jarenlange lage rente groeide de markt snel, omdat beleggers op zoek gingen naar extra rendement. Volgens schattingen heet de markt inmiddels een omvang van ongeveer 2 biljoen dollar bereikt.
Geld zit vast
Juist die snelle groei leidt nu tot vragen. Aanleiding voor de recente onrust is een reeks fondsen die uitstroom moesten beperken. De Zwitserse private-equityfirma Partners Group stelde limieten in op opnames uit een groot fonds nadat het aantal terugtrekkingsverzoeken opliep.
Eerder deed private-creditbeheerder Cliffwater hetzelfde bij zijn belangrijkste fonds. Daar vroegen beleggers in het tweede kwartaal om terugbetaling van ongeveer 17% van de uitstaande participaties, terwijl het fonds opnames beperkte tot 5%.
Niet allemaal tegelijk
Dergelijke beperkingen betekenen niet automatisch dat een fonds in acute problemen verkeert. Het mechanisme is juist bedoeld om te voorkomen dat beleggers massaal tegelijk uitstappen en beleggingen onder druk moeten worden verkocht. Maar de maatregel legt wel een fundamentele spanning bloot. Veel private-creditfondsen bieden beleggers periodieke uitstapmogelijkheden, terwijl de onderliggende beleggingen juist illiquide zijn en niet snel verkoopbaar.
Volgens recente berichtgeving lopen de terugtrekkingsverzoeken al sinds begin dit jaar op. In het eerste kwartaal bereikten uitstroomverzoeken bij verschillende private-creditfondsen recordniveaus, terwijl een deel daarvan niet volledig kon worden gehonoreerd. Ook de instroom van nieuw geld vertraagt.
Kwaliteit
Daarnaast spelen zorgen over kredietkwaliteit mee. Sommige fondsen zijn actief in sectoren waar de vooruitzichten verslechteren of de concurrentie toeneemt. Zo meldde The Wall Street Journal dat beleggers specifiek kijken naar leningen aan softwarebedrijven die onder druk kunnen komen te staan door snelle ontwikkelingen rond kunstmatige intelligentie. Oplopende wanbetalingen voeden de onzekerheid verder.
Geen brede paniek
Toch is het beeld niet eenduidig negatief. Er zijn geen aanwijzingen voor brede paniek onder institutionele beleggers of een plotselinge implosie van de markt. Private credit blijft een belangrijke financieringsbron voor bedrijven. De recente onrust draait vooral om liquiditeit. Hoeveel geld kan een belegger daadwerkelijk opnemen als veel anderen op hetzelfde moment naar de uitgang lopen?
Voor particuliere beleggers is private credit bovendien vaak minder zichtbaar dan gedacht. Blootstelling loopt geregeld via vermogensbeheerders, alternatieve beleggingsfondsen of producten die slechts een deel van de portefeuille in private leningen steken.
Nieuwe afwegingen
De gebeurtenissen van de afgelopen weken veranderen vooral de toon rond een markt die jarenlang vrijwel alleen maar groeiverhalen kende. Waar private credit eerder werd gepresenteerd als een relatief stabiele inkomstenbron, kijken beleggers nu nadrukkelijker naar de vraag hoe liquide die belegging werkelijk is wanneer de markt tegenzit.